Grudzień 2004

Kościół potrzebuje Akcji Katolickiej
Papież Jan Paweł II

Czy zasłużyliśmy na te święta?
ks. Maciej Pociecha

Eucharystia źródłem i szczytem życia i misji Kościoła
List Episkopatu Polski na Rok Eucharystii

Kultura Eucharystii
ks. Bartosz Barczyszyn

Katecheza w siłowni
ks. Rafał Kowalski, ks. Maciej Małyga

Pytania o sekty
Agnieszka Lisiecka

W służbie Kościoła lwowskiego i wrocławskiego
Stanisław A. Bogaczewicz

Powojenna laicyzacja edukacji i wychowania
Wojciech Trębacz

W pułapce ideologii: Berlin 1945
Adam Ryszard Prokop

O obecności Chrystusa w liturgii
ks. Paweł Cembrowicz

Co z tą Polską?
ks. Rafał Kowalski

Telewizja, komputery i Internet a wychowanie
ks. Marek Dziewiecki

Szanuję prawa ulicy, dlatego żyję
Z s. Anną Bachłan rozmawia ks. Rafał Kowalski

Medialni terroryści
Bartłomiej Kazubski

Sam decyduj, na co idą Twoje podatki




Strona główna

Archiwum

Kościół potrzebuje Akcji Katolickiej
Papież Jan Paweł II



Patrzenie w przyszłość z odwagą to postawa, która nie jest owocem wyboru, lecz rodzi ją i konkretyzuje pamięć o bezcennym darze, jakim jest Akcja Katolicka od początku swego istnienia. Powstała z opatrznościowego natchnienia, zgodnie ze słowami mojego poprzednika, świętej pamięci papieża Piusa XI, była jednoczącą, konstruktywną i dynamiczną siłą współczesnego procesu umacniania roli ludzi świeckich, potwierdzonego na Soborze Watykańskim II. Dzięki temu pokolenia wiernych dojrzewały w swym powołaniu na drodze chrześcijańskiej formacji, która pomagała im uświadomić sobie w pełni osobistą odpowiedzialność za budowanie Kościoła i działać z apostolskim zapałem we wszystkich środowiskach życia. Jakże nie wspomnieć przy tej okazji, że soborowy dekret o apostolstwie świeckich uznał wartość tej zasłużonej tradycji i gorąco zalecił jej kontynuowanie? (Apostolicam actuositatem, 20). W Posynodalnej adhortacji apostolskiej Christifideles laici, a także w moich licznych wystąpieniach przy okazji różnych zgromadzeń Włoskiej Akcji Katolickiej zalecenia Soboru zostały z mocą potwierdzone, co pomogło przezwyciężyć pewne niejasne i trudne sytuacje.

Dziś pragnę powtórzyć z naciskiem jeszcze raz: Kościół potrzebuje Akcji Katolickiej! Pamięć nie może oznaczać nostalgicznego zasklepienia w przeszłości, lecz musi pomóc zrozumieć cenny dar, jaki Duch Święty ofiarował Kościołowi: dziedzictwo, które na progu trzeciego tysiąclecia powinno zrodzić nowe owoce świętości i apostolstwa, aby plantatio stowarzyszenia objęło wiele innych Kościołów lokalnych różnych krajów,

Nadszedł czas odnowy, o której świadczą wielorakie zjawiska obecne w waszym stowarzyszeniu. Wiele wskazuje na to, że możemy z nadzieją oczekiwać kairos nowej wiosny Ewangelii! Ta wielka odpowiedzialność, która spoczywa na was wszystkich i na waszych pasterzach i zobowiązuje cały Kościół, zmusza do podjęcia pokornej i odważnej decyzji, by rozpocząć na nowo od Chrystusa z zachowaniem świadomości, że wspiera nas wszechobecna moc Ducha Świętego. W realizacji tego wielkiego zadania mogą uczestniczyć wszyscy wierni świeccy świadomi swego powołania, wynikającego z chrztu oraz związanej z nim potrójnej misji – kapłańskiej, prorockiej i królewskiej. Pokładając ufność w łasce Bożej i umocnieni żywym poczuciem przynależności do Kościoła jako domu i szkoły komunii, świeccy wsłuchują się w naukę i wskazania pasterzy, by stać się ich skutecznymi współpracownikami w budowaniu wspólnot kościelnych, do których należą.

Każdy chrześcijanin powinien składać świadectwo o tym, że jego życie zostało przemienione dzięki łasce i przepełnione miłością. Świeccy mogą spełniać to zadanie pod warunkiem, że zdołają przezwyciężyć rozdźwięk pomiędzy Ewangelią a własnym życiem, nadając wszystkim swoim działaniom w rodzinie, w pracy, na polu społecznym spójność właściwą takiemu życiu, które czerpie natchnienie z Ewangelii i w niej znajduje siłę do tego, by w pełni się realizować (Christifideles laici, 34). Akcja Katolicka zawsze była i również dzisiaj powinna być kuźnią formacji wiernych, którzy oświeceni nauką społeczną Kościoła, angażują się przede wszystkim w obronę świętego daru życia, w ochronę godności osoby ludzkiej, w urzeczywistnianie wolności wychowania, w uświadamianie prawdziwego sensu małżeństwa i rodziny, w działalność charytatywną na rzecz najbardziej potrzebujących, w sprawę pokoju i sprawiedliwości oraz dbają o stosowanie zasad pomocniczości i solidarności w rozlicznych, powiązanych ze sobą sytuacjach społecznych.


Z przesłania Ojca Świętego do Międzynarodowego Kongresu Akcji Katolickiej, 10 VIII 2004. "L'Osservatore Romano" (wydanie polskie) 2004 nr 11-12.