KS GRZEGORZ SOKOŁOWSKI

redaktor naczelny

Świętość

Wszyscy jesteśmy powołani, by być świętymi, niezależnie od tego, gdzie każdy z nas się znajduje, jaką rolę pełni w społeczności. Przypomina nam o tym często papież Franciszek, który jednocześnie podkreśla, że w świętym i składającym się z grzeszników Kościele znajdziemy wszystko, co jest potrzebne, by wzrastać ku świętości.
Miarą świętości jest to, jak wiele w nas jest podobieństwa do Chrystusa, czy kształtujemy nasze życie na podobieństwo Jego życia. Mamy poprzez nasze życie odzwierciedlać Jezusa we współczesnym nam świecie. Obecność Boga w naszym życiu może uczynić jedynie dobro. Tworząc przestrzeń w naszym życiu dla spraw Bożych, ograniczamy możliwość działania szatana.
Cechą charakterystyczną fenomenu świętości jest również jej emanacja. Osoba święta zawsze oddziałuje na swoje najbliższe środowisko. Świętość zawsze ma charakter wychowawczy wobec tych, którzy stykają się z osobami świętym w sposób bezpośredni czy pośredni.
Świat stworzony został przez Boga dla nas, jest zatem darem, ale jest także zobowiązaniem ku realizacji Bożych planów przede wszystkim wobec żyjącego w nim człowieka. Chcąc jednak realizować to zadanie w imieniu Boga, trzeba znać Jego Ewangelię, ale trzeba również rozumieć świat, Jego dzieło, w którym jest ona przepowiadana. Udział w głoszeniu Ewangelii jest zadaniem wynikającym z przyjęcia chrztu. Otrzymany dar wiary, wyrażony w przyjęciu sakramentu chrztu, realizuje się w życiu człowieka.
Nie da się oddzielić wiary od życia. Wyznanie wiary jest dopiero początkiem, a sama modlitwa to jeszcze nie wszystko. Konsekwencją wiary i owocem życia modlitwą jest to, jak żyjemy.