Jubileusz objawień fatimskich

Fatimskie wydarzenia sprzed stu lat dla wielu wierzących wydają się, jakby
działy się niedawno. Są ciągle żywe i niezmiennie aktualne w swoim przesłaniu.

KS. PAWEŁ CEMBROWICZ

Wrocław

Drodzy pielgrzymi, mamy Matkę. Uchwyciwszy się Jej jak dzieci, żyjemy w nadziei, która opiera się na Jezusie, ponieważ […] „ci, którzy
otrzymują obfitość łaski i daru sprawiedliwości, królować będą w życiu z powodu Jednego – Jezusa Chrystusa” (Rz 5, 17). Kiedy Jezus
wstąpił do nieba, zaniósł do Ojca Niebieskiego człowieczeństwo – nasze człowieczeństwo – które przyjął w łonie Matki Dziewicy,
i nigdy już go nie porzuci. Jak kotwicę, utkwijmy naszą nadzieję w tym człowieczeństwie umieszczonym w niebie po prawicy Ojca (por. Ef 2, 6). Niech ta nadzieja będzie dźwignią życia nas wszystkich! Nadzieja, która wspiera nas zawsze, aż do ostatniego tchnienia.
Papież Franciszek podczas Mszy św. w 100. rocznicę objawień fatimskich

ZDJĘCIE KS. PAWEŁ CEMBROWICZ

Czas stu lat sprawia dlatego wrażenie krótkiego odcinka. Jak wiele jednak wydarzyło się od spotkań dzieci najpierw z Aniołem, a potem z Panią Fatimską, można dostrzec, zagłębiając się w historię ostatniego stulecia ludzkości, która jest ściśle związana z tym, czego doświadczyli Łucja, Hiacynta i Franciszek w otrzymanych objawieniach maryjnych.
Historia objawień
Trójka spokrewnionych ze sobą dzieci najpierw w 1916 r. przeżywa trzy wizje Anioła Pokoju. Wizje te są zaproszeniem do modlitwy uwielbienia, wyznania wiary, modlitwy ufności i wyznania miłości Bogu oraz przebłagania za grzechy ludzi Dobrego Boga.
Pierwsza wizja ma miejsce na wiosnę, druga latem, a trzecia jesienią 1916 r., jak zaświadczy Łucja dos Santos, kuzynka młodszego rodzeństwa: Franciszka i Hiacynty Marto. Następnie w dolinie Cova da Iria w 1917 r. od maja do października każdego 13. dnia miesiąca (oprócz sierpnia – objawienie miało miejsce 19 sierpnia) mali wizjonerzy będą spotykać się z Piękną Panią, która przekaże im, Kościołowi i ludzkości swoje orędzie zwane Tajemnicą Fatimską, składające się z trzech części. Dzieci przeżyją różne doświadczenia i próby wiary, a jednocześnie heroicznie odpowiedzą na zaproszenie Matki Bożej, aby modlić się i pokutować za błądzących ludzi, obrażających i oddalających się od Boga. Dzieci przekażą orędzie Pani Fatimskiej, wzywające ludzi do powrotu do Miłosiernego Boga. Podczas ostatniego, październikowego spotkania dzieciom będzie towarzyszył ponadstutysięczny tłum ludzi, który doświadczy tzw. cudu słońca, jako zapowiedzianego wcześniej znaku potwierdzającego wiarygodność wizjonerów i prawdziwość przesłania Maryi. Objawienia Fatimskie  są wezwaniem do codziennej modlitwy różańcowej w intencji zakończenia wojny i w intencji pokoju. Podczas ostatniego, październikowego objawienia Maryja przedstawiła się jako Matka Boża Różańcowa i ponowiła prośbę, aby na miejscu objawień zbudowano kaplicę.
Tożsamość i misja Fatimy
Kaplicę w Cova da Iria zbudowano w 1919 r. Od tego czasu sanktuarium było cały czas rozbudowywane ze względu na ciągle rosnącą liczbę pielgrzymów przybywających na miejsce objawień. Misją sanktuarium jest stworzenie przybywającym osobom przestrzeni modlitwy i umożliwienie rozważania przesłania Matki Bożej zawartego w fatimskich objawieniach. Tak więc tożsamością tego miejsca jest strzeżenie pamięci o wydarzeniach, które dokonały się w dolinie, i upowszechnianie przesłania fatimskiego. Tę tożsamość i misję pielgrzymi i odwiedzający sanktuarium mogą zobaczyć w Muzeum Sanktuarium Fatimskiego i na wystawie czasowej „Barwy słońca – światło Fatimy w świecie współczesnym”, urządzonej w jednej z sal wystawowych przy Bazylice Trójcy Przenajświętszej.
Znaczenie jubileuszu
Objawienia fatimskie mają ogromne znaczenie dla Kościoła katolickiego i licznych wiernych, przede wszystkim przez ścisły związek z Ewangelią i przeżywaniem wiary w życiu wielu katolików. Nie zamyka sie ono jedynie w minionej epoce, ale jest głębokim spojrzeniem na teraźniejszość i przyszłość ludzkości w blasku ewangelicznego orędzia, które aktualizują treści fatimskich objawień. Myliłby się ten, kto w objawieniach fatimskich szukałby apokaliptycznych wizji przyszłości świata dążącego do unicestwienia.

Po drodze z Fatimy do Cova da Iria mija się pomnik Łucji, Hiacynty i Franciszka, ufundowany przez dzieci portugalskie

ZDJĘCIE KS. PAWEŁ CEMBROWICZ

Przesłanie fatimskie jest przede wszystkim wezwaniem do powrotu do Boga, do Jego miłości, do wielkodusznej odpowiedzi na Jego miłość. Tylko bowiem z Nim i w Nim ludzie spokojnie mogą patrzeć na swoje życie, na przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Objawienie niesie zatem nadzieję, pokój i radość.
W ramach obchodów 100. rocznicy objawień w Fatimie najważniejszym wydarzeniem była pielgrzymka papieża Franciszka, który pozostawił swoje nauczanie w postaci rozważania i przemówienia, wygłoszonych 12 maja 2017 r. w godzinach wieczornych, oraz homilii wygłoszonej 13 maja podczas kanonizacji świętych dzieci Franciszka i Hiacynty.
Warto wczytać się w te słowa.
Jubileusz fatimski jest obchodzony na całym świecie, w Kościele w Polsce, w naszej archidiecezji oraz w poszczególnych parafiach i wspólnotach.
Wielu w tym roku podjęło trud pielgrzymowania do Fatimy. W wielu miejscach wierni pogłębiają duchowość poprzez nabożeństwa fatimskie, które odbywają się 13. dnia każdego miesiąca.
W naszej archidiecezji w program duszpasterski została wpisana Nowenna Fatimska. Rozwija się również nabożeństwo pierwszych pięciu sobót miesiąca ku czci Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny. Maryja jest bowiem pierwszą nauczycielką wiary, która poszła za Jezusem drogą krzyża.
Fatima – znak czasu
Pielgrzymów przybywających do Sanktuarium Matki Bożej Królowej Różańca Świętego w Fatimie uderza przede wszystkim niezwykły klimat modlitwy, która w miejscu objawień jest zanoszona wspólnotowo i indywidualnie przez całą dobę. O każdej porze dnia i nocy spotkamy osoby i grupy tych, którzy zatopieni w ciszy i modlitwie przybyli tu, aby zgłębić fatimskie orędzie i odpowiedzieć na głos Matki.
Fatima jest zatem znakiem czasu, który mówi nam, jak nie pozostać obojętnym na Bożą miłość i jak na nią odpowiadać. Jest lekcją, podczas której uczymy się, co tak naprawdę jest istotne w życiu człowieka i w historii świata.
Jan Paweł II podczas Mszy Świętej sprawowanej w Fatimie 13 maja 1982 r. przypomniał, że „Matka Chrystusa wzywa nas, zaprasza nas do włączenia się z Kościołem żywego Boga w poświęcenie świata, w ten akt zawierzenia, przez który świat, ludzkość jako całość, narody i każda poszczególna osoba ludzka zostają przedstawieni Odwiecznemu Ojcu na mocy odkupienia wyjednanego przez Chrystusa. Zostają ofiarowani w sercu Odkupiciela, które zostało przebite na krzyżu”. Ten znak czasu, jakim jest Fatima, odkrywamy również w Akcie poświęcenia Kościoła w Polsce Niepokalanemu Sercu Maryi, który biskupi polscy wypowiedzieli w polskiej Fatimie – w Sanktuarium na Krzeptówkach w Zakopanem 6 czerwca 2017 r. i który odnowiliśmy w naszych parafiach w święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, 8 września 2017 r.